Procedury postępowania członków rodziny

Rodzina, zwłaszcza większa, jest złożonym mechanizmem, którego sprawne funkcjonowanie zależy od dobrej współpracy wszystkich domowników. Dlatego warto wcześniej ustalić procedury działania na wypadek sytuacji nietypowych. Dzieci powinny wiedzieć, co zrobić, gdy rodzice nie odbiorą ich ze szkoły, a dorośli – jak postępować w razie utraty kontaktu lub innych nieprzewidzianych zdarzeń. Dobrze, aby najważniejsze ustalenia były zapisane i umieszczone w łatwo dostępnym miejscu.

Rodzinne procedury powinny być spisane i przechowywane w łatwo dostępnym miejscu. Dzięki temu w sytuacji stresowej każdy domownik wie, co ma zrobić, a ryzyko nieporozumień i błędnych decyzji jest znacznie mniejsze.

Przykładowe procedury rodzinne

Łączność i kontakt:

  • procedura kontaktu po zakończeniu szkoły/zajęć
  • awaryjne miejsce spotkania poza domem
  • osoba kontaktowa poza obszarem zagrożenia
  • brak możliwości dodzwonienia się do rodzica
  • miejsce pozostawiania informacji po opuszczeniu domu

Dzieci i ich samodzielność:

  • co robi dziecko, gdy dom jest zamknięty
  • co robi dziecko, gdy rodzic nie odbiera telefonu
  • procedura „zgubiłem się w miejscu publicznym”
  • zasady przemieszczania się po lekcjach

Bezpieczeństwo domowe:

  • alarm „obcy w domu”- hasło i działania
  • procedura na wypadek pożaru
  • procedura na alarm czujnika CO/gazu
  • dostęp do kluczy awaryjnych

Sytuacje zewnętrzne:

  • awaryjna ewakuacja z budynku lub okolicy
  • procedura w razie braku transportu do domu
  • zasady powrotu po zmroku
  • zachowanie przy spotkaniu agresywnej osoby lub zwierzęcia

Kryzysy społeczne i infrastrukturalne:

  • procedura na brak sieci komórkowej
  • procedura przy blackoutcie
  • procedura „pozostaliśmy bez kontaktu z dzieckiem/rodzicem”

Komunikacja specjalna:

  • rodzinne hasło zaufania
  • tajne wezwanie pomocy
  • awaryjna kartka z danymi dla dziecka

Nie musisz przygotować wszystkich procedur od razu. Zacznij od tych, które dotyczą codziennych sytuacji w twojej rodzinie, a z czasem uzupełniaj je o kolejne scenariusze. Sam fakt wspólnego omówienia takich sytuacji często okazuje się równie wartościowy jak spisanie ich na kartce.

Kartka z najważniejszymi numerami telefonów oraz niewielką kwotą gotówki, przeznaczoną wyłącznie na sytuacje awaryjne, która z przyzwyczajenia jest zabierana przez samodzielnie wychodzące dziecko, może rozwiązać wiele problemów.

Polecane rozwiązania:

  • wydrukowana lista rodzinnych procedur umieszczona w łatwo dostępnym miejscu
  • regularne omawianie i okresowe ćwiczenie najważniejszych procedur z domownikami
  • regularna aktualizacja procedur uwzględniająca dorastanie dzieci i zmieniającą się sytuację rodzinną

Najczęściej popełniane błędy:

  • brak ustalonych zasad postępowania na wypadek nieprzewidzianych sytuacji
  • przekonanie, że „jakoś się dogadamy”, zamiast wcześniej omówić możliwe scenariusze
  • brak wyznaczonego miejsca spotkania po rozdzieleniu członków rodziny
  • poleganie wyłącznie na telefonach komórkowych jako jedynym sposobie kontaktu
  • nieprzekazanie dzieciom prostych zasad postępowania w sytuacjach awaryjnych
  • przygotowanie procedur, które domownicy nie znają lub nie rozumieją
  • brak okresowego przypominania i aktualizowania ustalonych procedur